Rauðrófusalat með osti og hnetum

Rauðrófur hafa verið mikið í sviðsljósinu upp á síðkastið og þá í formi ofurheilsufæðu. Ég veit ekki hversu margar myndir hafa birst í fréttaveitunum mínum á annaðhvort Facebook, Instagram eða Pinterest, af rauðbleikum drykkjum margskonar þar sem rauðrófur eru orðnar aðaluppistaðan. Þær eru víst svona svakalega hollar. Ég verð að viðurkenna að ég hef ekki komist upp á bragðið, mér þykir rauðrófusafi bragðast eins og mold þynnt í vatni, en það er bara ég. 

Ég hef hinsvegar alltaf elskað rauðrófur í föstu formi, gamaldags rauðrófur með steikinni eða rauðkál á jólunum hefur mér alltaf þótt vera ómissandi. En því fer fjarri að mér þyki þær bara vera góðar eftir að þær hafa legið í sykurlegi í langan tíma. Ég alveg elska bakaðar rauðrófur. Þær hafa þetta ljúfa og sæta bragð sem erfitt er að lýsa, og lyktin af þeim þegar þær eru að bakast er himnesk. Og mér finnast þær passa með allskonar mat, nánast öllu kjöti og svo sem aðalatriðið í sumum hliðarréttum eða salötum. Og það er síðan ekkert verra að þær eru meinhollar. Þó svo að ég kjósi ekki að drekka þær. 

Eitt uppáhalds salatið mitt er einmitt salat með bökuðum rauðrófum og ég ætla að deila því með ykkur ef ske kynni að einhver þarna úti væri að leita að nýjum hugmyndum fyrir rauðrófur í mat.

Í salatinu er:

• Bakaðar rauðrófur (augljóslega)
• Ostur
• Kál/salatblanda
• Ristaðar hnetur
• Dressing
• Salt og pipar

Þetta er frekar opinn listi, því mörgu þessu má skipta út í samræmi við smekk. Osturinn sem ég notaði síðast var Bónda brie en geitaostur fer alveg einstaklega vel með rófunum líka fyrir þau sem eru hrifin af honum. Ég nota oftast klettasalat því ég er hrifin af bitra bragðinu á móti þessu sæta og svo kýs ég alltaf valhnetur fram yfir aðrar. 

Rófan þarf smá undirbúning, hjá mér þarf hún amk 2 tíma í ofni og því er gott að hafa hana tilbúna til dæmis kvöldinu áður. Amk ekki byrja á þessu salati þegar þú ert þegar orðin svöng/svangur því biðin er kannski svona full löng. 

Fyrsta skrefið er að ná í álpappír og setja rófuna á, skera toppinn af, strá örlitlu salti og smá ólífuolíu yfir og svo vefja álpappírnum saman í svona karamellusnúning, en það kemur í veg fyrir að rauður vökvi leki úr. Því næst setja hana í eldfast mót og inn í heitan ofn sem er á bilinu 180°-200°.

Svo er bara að leyfa þeim að bakast. Þegar um það bil 15 mínútur eru í að rófurnar eru að verða tilbúnar, þá undirbý ég restina af salatinu. Ég spreyja smá PAM á pönnu og við meðalhita þá rista ég valhneturnar. Ég bíð eftir að þær nái gullnum lit og tek þær svo af. 

Því næst huga ég að dressingunni sem ég vil hafa með en það er allur gangur á hvað ég vel í hvert skipti. Stundum vil ég bara fá bragðið af salatinu eins og það er og læt þá slettu af ólífuolíu duga, ásamt smá salti og pipar og skvettu af sítrónu, en sítrónan dregur fram bragðið enn betur. Stundum sletti ég bara smá Balsamic vinegar á og læt það duga, og stundum hendi ég í klassíska dressingu þar sem ég set saman balsamic vinegar, ólífuolíu, sítrónu, hunang, hvítlauk/skalottulauk og salt og pipar, og hér er linkur á eina slíka. Síðast þá gerði ég einmitt þessa dressingu með en ég verð samt að viðurkenna að mér finnst salatið best þegar ég nota bara smá olíu og sítrónu. Þetta er samt góð dressing og passar við haug af salötum. 

Því næst set ég salatið á disk, sker niður ost í litla bita og dreifi þeim yfir, myl hneturnar aðeins og set þær síðan með, sker niður rófurnar sem eiga að vera orðnar mjúkar og fínar og eru rjúkandi úr ofninu og raða á diskinn, og svo að lokum helli ég um það bil matskeið af þeirri dressingu sem ég ætla að nota. Að lokum þá salta ég og pipra smávegis. Og svo er bara að gæða sér á herlegheitunum!

Ein heil rófa endist mér í svona 2-3 salöt og ég borða þau næstu tvo þrjá daga í hádegismat svo þetta salat er fullkomið til að gera fyrirfram. Ég er með ílát fyrir hvert hráefni fyrir sig og skelli svo í eitt salat á örfáum mínútum. Ég hita oftast rófurnar aftur í örbylgjunni því mér þykja þær bestar þannig og svo er bara að raða hinu með. Njótið!

Uppáhalds varavörurnar

Ég hef alltaf elskað allskyns vörur fyrir varirnar, sama hvort það eru varasalvar, varalitir, varaskrúbbar, gloss og svo framvegis. Ég hef hins vegar áttað mig á því að sama hvað ég reyni mikið, að þá er 

ég bara ekki varalitamanneskja nema að litlu leiti. Ég til dæmis þoli ekki fljótandi varaliti, þessa sem þorna á vörunum eins og hefur tröllriðið tískunni síðustu ár eftir að Kylie Jenner fór að setja varablýantinn út fyrir varalínuna. Í kjölfarið komu svo þessir möttu, fljótandi varalitir sem allir og afi þeirra elska. Nema ég. Og kannski tveir aðrir. Ég reyndi samt að komar mér inn í þetta. Ég keypti mér nokkra og prófaði enn fleiri hjá vinkonum, en ég bæði þoldi ekki hvernig tilfinningin var að hafa þá á, ásamt því að mér fannst þeir ekki fallegir á mér. Ég er bara glansmanneskja, ég vil ekki matt, þannig er það bara. Ég veit ekki hvernig ég á að útskýra þetta, en ég vil alltaf að snyrtivörur svona aðlagist mér... "Bráðni" saman við mig ef svo má að orði komast. Og mér fannst alltaf eins og þegar ég setti liquid lipstick á mig að hann væri svo áberandi "ofan á" vörunum. Já. Ég veit ég hljóma rugluð. Kannski er einhver þarna úti sem skilur hvað ég á við. Allavega. Ég fer ekki að venja mig við eitthvað sem ég bæði fíla ekki á mér eða hvernig mér líður með það, þrátt fyrir tískuna. Enda henti ég öllum þeim fljótandi varalitum sem ég gat ekki gefið og hélt mig í minni deild, sem eru vörur sem hafa glossáferð. Ef ég nota alvöru varalit, þá vil ég helst hafa hann í húðlit til að ná fram "my lips but better" útliti og einstaka aðra liti sem eru meira til að gefa smá lit en þekja. Ég á það einmitt til að setja örlítið af rauðum lit á miðjar varirnar og setja svo þykkan varasalva eða gloss yfir og dreifa úr því til að fá þunnan rauðan lit, svona smá glansandi varir með dass af rauðu frekar en að fara alveg í rautt. Svo þær varavörur sem ég kaupi mér eru ævinlega frekar hlutlausar, með glansáferð og eru góðar upp á raka og næringu að gera. Ég er alltaf með einn eða tvö hluti í töskunni minni og yfir veturinn tvo til þrjá. Ég á litla tösku sem ég er alltaf með og var keypt í þeirri stærð að ég gæti hreinlega ekki sankað að mér haug af dóti í hana. 

Í þessa litlu tösku komast þrír hlutir fyrir varirnar ef raða mjög vandlega. Það sem ég er alltaf með á mér í töskunni er kortaveski frá Secrid, litla buddu undir peninga og kort sem ég nota sjaldan, myntur, síma, gleraugnaklút, teygju og svo einn tvo varasalva/varavöru. Ég er alltaf með þessa hluti á mér, sama hvað. 

Í þessari færslu ætla ég að tala eingöngu um varavörur en ekki liti. Þetta eru hlutirnir sem ég vil ekki vera án því ég er mjög upptekin af því að vera með vel snyrtar varir. Ég er að öllu jöfnu með feita húð en varirnar þurfa alltaf svolítið auka, sérstaklega á veturna og þegar veðrið er misjafnt. Það sem skiptir mestu máli að mér finnst, er að passa upp á að skrúbba þær reglulega og nota svo vörur sem auka raka en mjög, mjög margir varasalvar gera einmitt akkúrat öfugt og ég fæ svakalegan varaþurrk þegar ég nota þá. Í flestum tilfellum þá eru það varasalvar sem eru með vaxáferð sem þurrka á mér varirnar en ég hef lent í að allskonar útgáfur fyrir utan vaxið geri það líka. Þetta er pínu lotterí, eins og með aðrar snyrtivörur,  það tekur tíma að finna hvað hentar manni. Og ég er loksins búin að finna hvaða vörur ég kem til með að kaupa aftur og aftur. Eins og þið sjáið á myndunum þá er búið að nota þetta allt mjög, mjög mikið, sem er til marks um góða nýtingu, sem alltaf það sem ég sækist eftir. 

Þessi er alltaf í veskinu og ég nota hann mikið. Dálítið suibbulegur í notkun en frábær engu að síður.

Fyrst ætla ég að nefna varaskrúbbinn frá Burt's Bees. Hann heitir Conditioning Lip Scrub og hægt er að skoða hann hér. Hann er reyndar ekki sá sem ég nota mest, en ég nota hann næst mest svo hann er hátt á lista hjá mér. Ég venjulega set hann á mig þegar ég er að mála mig eða þegar ég sest upp í bílinn áður en ég fer í vinnuna/hvert sem ég er að fara í það skiptið, því hann er alltaf bráðnaður þegar ég er komin á áfangastað. Hann er mjög klessukenndur, það er mikill vökví í honum svo hann á það til að renna út fyrir varirnar og ég þarf pínu að hafa fyrir því að halda honum á réttum stað. Og þar sem hann er svona mikið fljótandi þá dreifast kornin ekki jafnt heldur safnast þau saman í klumpa hér og þar og ég þarf að hafa smá fyrir því líka að dreifa vel úr þeim. Í stuttu máli þá er hann svolítið subbulegur en þar sem hann virkar virkilega vel þá læt ég mig hafa það. Hann bráðnar frekar hratt og ef ég smá varaþurrk þá tekur hann á því. Þegar kornin eru bráðnuð þá eru varirnar á mér silkimjúkar og haldast þannig nokkuð lengi. Ég reyndar set annaðhvort varasalva eða rakagefandi gloss eftir að kornin eru bráðnuð í flestum tilfellum til að viðhalda rakanum, en hann stendur sig líka vel þegar ég geri það ekki. Hann er fínn hversdags varaskrúbbur og er alltaf í veskinu mínu. Plús að hann bæði lyktar og bragðast vel, sem er klárlega nauðsynlegt. Mæli með. 

Þetta var ást við fyrstu sýn - ég kem til með að kaupa þennan áfram. Þessi er sá besti fyrir varirnar, og ég hef prófað margt.

Næsta vara sem ég ætla að nefna er ein af mínum allra uppáhalds, sama hvort um varavörur eða aðrar snyrtivörur er að ræða. Hún heitir Superbalm Lip Treatment og er frá Clinique. Ég veit ekki alveg hvernig ég á að flokka þennan, því eins og nafnið gefur til kynna að þá er þetta varameðferð en ekki varasalvi eða gloss. Áferðin er hnausþykk og örlítið klístruð en ekki mikið. Hann er vissulega nógu klístraður til að hár festist á vörunum ef þú ert úti í vindi en mér finnst það nú vera smámál miðað við hvað ég elska hann mikið. Þetta er varan sem virkar þegar það er hörkufrost, brjálað rok og almennt þær aðstæður sem eru verstar fyrir húðina. Þetta er varan sem ég set á mig áður en ég fer út í snjóstorm. Hann er það þykkur að hann virkar eins og vörn gegn kulda og frosti. Ég set hann líka oft á mig á kvöldin áður en ég fer að sofa og ég vakna þá með mjúkar og vel nærðar varir. Ég nota hann líka sem gloss, þegar ég vil bara vera með smá gljáa á vörunum en ekki alveg fara í gloss. Ég nota hann til að blanda öðrum litum saman við, eins og ég nefndi að ofan, set kannski smá rauðan á varirnar og dreifi svo úr honum með þessum til að fá bara smá lit. Hann situr vel á vörunum og fer ekki út fyrir því hann er svo þykkur. Ég hef reyndar lesið að þau sem ekki eru hrifin af honum segjast ekki þola hvað hann er klístraður. Ég hef kannski bara svona mikið þol fyrir því en þetta er ekki eitthvað sem truflar mig. Ef ég set bara þunna áferð þá fæ ég bara smá gljáa sem varla getur talist klístraður og ég set vel á þá er hann þykkur en ekki klesstur. Svo þetta er væntanlega persónubundið. Ég hef að minnsta kosti ekki neitt út á hann setja hvað það varðar og ég nota hann mikið. Og þar sem maður þarf lítið í hvert skipti þá endist hann mjög lengi. Er einmitt að fara að kaupa aðra túpu bráðlega því mín er við það að verða búin og það er örugglega tæpt ár síðan ég keypti mér síðast. Hann endist líka mjög lengi á, eiginlega betur en öll þau gloss sem ég á. Elska þennan og mæli mikið með. 

Þessi lyktar eins og smákökur og gefur raka og smá lit - alveg elska þennan.

Næsta vara er líka erfitt að flokka því hún er kölluð Instant Light Natural Lip Perfector, en þetta er einskonar gel/gloss. Örlítill litur er til staðar, en þetta er einmitt svona "my lips but better" vara en hún inniheldur líka góðan raka og lyktar alveg voðalega vel, eins og smákökur eða eitthvað svipað. Ég nota þetta þegar ég vil smá lit og lítinn glans og eitthvað nærandi fyrir varirnar. Á enda túpunnar er svona lítill, loðinn púði þar sem glossið kemur út og það er mjög þægilegt að setja það á með þessum púða. Það endist kannski ekki lengi á, og ég þarf að setja það á reglulega ef ég vil halda litnum við en það hefur aldrei truflað mig. Ég er bara með það í töskunni og bæti á þegar þarf. Litirnir sem það kemur í eru líka fallegir og passa við flestar húðliti. Mig langar einmitt næst í þennan vínrauða því það er smá svona haustfílingur í honum og ég er alveg að detta í allt hausttengt þessa dagana. Mæli klárlega með þessum fyrir þau sem vilja smá lit og góðan raka.

Uppáhald, kaupi þennan aftur og aftur.

Næst í röðinni er hitt uppáhaldið mitt - en það er Lip Exfoliator frá E.l.f. Þetta er varaskrúbburinn sem bjargar vörunum á mér þegar þær eru í slæmu ástandi, þegar veðrið er að fara með þær og þær flagna og flagna. Ég set hann á mig á kvöldin áður en ég fer að sofa og ævinlega þá vakna ég með mjúkar varir og enga lausa húð daginn eftir. Ég get fengið alveg svakalegan varaþurrk yfir veturnar þegar það er mjög kalt og þetta er bara klárlega varan sem ég nota ásamt varakreminu/salvanum frá Clinique. Hann bráðnar ekki alveg eins hratt eins og þessi frá Burt's Bees en kornin eru mun smærri og þau dreifast vel yfir allar varirnar þegar ég set hann á. Hann er líka í varalitaformi svo þú þarft ekki að stinga puttunum í hann, sem er örugglega eitthvað sem margir kunna að meta. Hann bráðnar svo niður í olíu og rakinn frá honum einum og sér er góður. Ég held að það sem ég elska mest við hann er að kornin eru svo smá að þau vinna á öllum vandamálum. Það er samt einn galli, ég hef lesið oft í umfjöllunum um hann að hann harðni og verði gjörsamlega ómögulegur að vinna með. Ég held að það gerist bara í ákveðnum bragðtegundum en ekki öllum. Þessi brúni sem heitir Bown Sugar hefur grófustu sykurkornin og ég átti hann fyrst. Þegar ég var komin niður í svona hálfan skrúbb þá harðnaði hann og það dreifðist ekkert úr honum. Ég gafst að lokum upp og henti honum. En ég hafði elskað hann fram að því svo næst þegar ég var að versla frá Iherb.com þá bætti ég einum við í körfuna því þeir eru ekki dýrir. Svo fyrir tilviljun þá fékk ég þann sama með í jólagjöf frá systur minni svo ég átti tvo með mintubragði. Það var ekkert svoleiðis vandamál með þá. Báðir virkuðu eins og þeir áttu að gera og ég kláraði þá - meira að segja svo vel að ég klóraði ofan í túpuna til að ná restunum. Síðan þá hef ég átt Sweet Cherry og nákvæmlega sama þar, virkar vel og ég er að verða búin með hann. Ég er einmitt að bíða eftir pöntun frá E.l.f þar sem ég keypti aftur Sweet Cherry og prófaði svo að kaupa Coconut. Það eru til tveir í viðbót, Pink Grapefruit og Rose og mig langar svo að prófa Pink Grapefruit því ég elska greip, en hann er alltaf uppseldur. Kannski einn daginn. Ég nota þennan næstum alla daga, þegar ég set á mig andlitskrem á morgnana og líka oft á kvöldin. Þegar varirnar eru í slæmu ástandi þá nota ég hann alveg pottþétt alla daga. Já, ég mæli svo sannarlega með.

Gamli góði Carmex klikkar ekki. Frábær hversdagsvara.

Síðasta varan sem ég ætla að nefna er gamli góði varasalvinn frá Carmex, þessi í túpunni, ég er ekki hrifin af hinum útgáfunum. Ég keypti hann fyrir mörgum árum í Apóteki hérna á Akureyri en svo hætti ég að sjá hann. Ég fór að panta hann af Asos en ég er örugglega búin að sjá hann aftur í Hagkaup nýlega svo mögulega er hægtð að nálgast hann hérlendis án vandræða. Hann er frekar þykkur, með svona menthol/kamfóru lykt og gerir bara nákvæmlega það sem hann á að gera - verndar varirnar og gefur raka. Þetta er varasalvinn sem ég nota hversdags, þegar ég er ekki að "glíma" við eitthvað sérstakt eins og mikinn þurrk og þess háttar. Hann er góð vörn þegar það er frost úti og ég fæ svona smá kitl tilfinningu þegar ég set hann á mig, því hann er frekur sterkur. Klassísk vara sem ég á alltaf eftir að eiga í veskinu mínu. 

Og hvar fæst þetta svo allt saman?

Conditioning Lip Scrub Burt's Bees fæst í Lyf og heilsu og að mig minnir Hagkaup. Ég er ekki alveg viss samt. Minnið er ekki sem best suma sunnudaga. Ég keypti skrúbbinn minn í Bandaríkjunum svo ég hef heldur ekki hugmynd um hvað hann kostar. Hann kostaði 9 dollara fyrir skatt í apóteki þar. Sennilega hátt í 2000 krónur hérna.

Superbalm Lip Treatment frá Clinique fæst í Hagkaup og þeim apótekjum sem selja Clinique. Hann kostar um 2800 krónur minnir mig. Það er líka hægt að nálgast hann á Asos.com.

Instant Light Natural Lip Perfector frá Clarins fæst í Hagkaup og þeim apótekjum sem selja Clinique. Hann kostar rétt um 3600 minnir mig. 

Lip Exfoliator frá E.l.f. fæst á Iherb.com. Elfcosmetics.com sendir ekki til Íslands því miður en Iherb.com er æðisleg síða sem reddar manni. Ég veit að nokkrar síður og staðir selja E.l.f. hérlendis en álagningin er það mikil að ég vil heldur skipta við Iherb.com.

Carmex Original Tube frá Carmex fæst bæði á Iherb.com og á Asos.com. Bæði Asos og Iherb senda hratt og vel svo ég get mælt með báðum stöðum. Eins og ég sagði áður þá held ég að ég hafi rekið augun í hann í Hagkaup um daginn svo kannski er hægt að nálgast hann þar. 

Þá er upptalið það sem ég held mest upp á þegar kemur að varavörum (varavörur? varavara? Já mér þykir þetta skemmtilegur orðaleikur enda frekar einföld og mjög auðvelt að skemmta mér). Ég er búin að setja þetta allt á mig á meðan ég sit og skrifa og núna er ég með þreyttustu varir í bænum. Of mikið af því góða greinilega. Ef þið eigið einhverjar uppáhalds varavörur endilega segið mér frá því, ég er alltaf til í að prófa nýtt!

Linda

Andlitsmaski frá The Body Shop - British Rose

Ég á í smá erfiðu sambandi við andlitsmaska. Mér finnast þeir vera meira sölutrikk heldur en flest annað en samt nota ég þá sjálf. Sölutrikkið felst aðallega í því að segja fólki að viðkomandi maski geti gjörbreytt húðinni, að hann geti gert húðina stinnari, bólulausa, slétta, að húðholur hverfi/minnki og svo framvegis. Sumt af þessu er satt en annað alls ekki. Ekkert krem getur breytt líffræðilegu ástandi húðarinnar. Hrukkur hverfa ekki með kremi. Svo einfalt er það. Og mér þykir alveg merkilegt að þessu skuli vera lofað í auglýsingum. Ysta húðlagið hefur ekkert að segja um hrukkur og húðholur. Allt stuðið gerist í neðsta húðlaginu og þangað kemst ekkert krem. Ég er heldur ekkert viss um að það væri gáfulegt að koma kremi þangað yfirleitt en það er nú önnur saga. En sannleikurinn er sá að krem eru ekki töfralausnir og sama hversu dýr þau eru þá eru þau ekki að fara að stroka út síðustu tíu árin af andlitinu. 

En maskar (og krem) eru alls ekki tilgangslaus og skiptist tilgangurinn í tvo hluta að mínu mati; fyrirbyggjandi og svo andlegan. Já ég sagði andlegan. Ég útskýri það eftir smástund. En byrjum á fyrirbyggjandi. Það sem veldur því að húð helst ungleg lengur, falleg og heilbrigð er númer eitt erfðir. Það sem foreldar þínir gáfu þér er að mestu það sem segir til um hvernig húð þú ert með og hvernig hún eldist. Þar á eftir koma utanaðkomandi þættir eins og sól, reykingar, drykkja, stress, svefn og matarræði. Að sinna líkamanum vel með heilbrigðum lífsstíl gerir heilmikið og þar á meðal að nota krem og maska. Það sem slík tól gera er að gefa húðinni raka sem er það allra mikilvægasta sem þú getur gert. Raki er númer eitt tvö og þrjú. Þurr húð "brotnar" mun hraðar en húð sem er mjúk. Svo eru það vörur sem innihalda sólarvörn, þær hjálpa húð sem er mikið í sól og það kemur í veg fyrir hraðari hrukkumyndun. Einnig innihalda sum krem og maskar sótthreinsandi efni og geta þau hjálpað til við að hreinsa húðina þó það komi ekki í veg fyrir frekari bólumyndun, sem í flestum tilfellum kemur til af hormónum. En þau geta hjálpað til við að losna hraðar við bólur sem þegar eru komnar. Svo eru sum krem og maskar sem innihalda sýrur og önnur sterkari efni sem lýsa húðina og það getur jafnað húðlitinn smávegis. Að lokum er síðan þessi vinsæla mýta; það er ekkert sem getur losað þig við húðholur. Þær eru ekki eins og dautt skinn sem þú skrúbbar í burtu heldur eru þær hluti af húðinni og út um þær kemur sviti og önnur óhreinindi sem líkaminn þarf að losna við. Ef krem eða maski á að geta minnkað húðholur þá er það bara markaðssetning. 

Andlegi hlutinn er líka mikilvægur, því glaður og ánægður hugur er hluti af betra útliti, eða svo finnst mér. Þegar mér líður eins og ég sé að dekra við mig, sinna mér vel, þá líður mér vel. Að gera sér dagamun og setja á sig maska, fara í bað, kveikja á kerti, lakka neglurnar eða álíka, þá líður mér virkilega vel og vellíðan er líka hluti af heilbrigðri húð. 

En allavega. Mér fannst ég þurfa að röfla allt þetta til að útskýra hvað það er sem ég býst við af slíkum vörum. Ég býst ekki við kraftaverki og gott að hafa í huga hvert viðmiðið er. 

Ég fór í The Body Shop um daginn og ég ætlaði að kaupa hunangsmaskann sem allir töluðu um fyrir einhverju síðan. Þegar ég kom þangað þá sá ég að nokkrir maskar voru á útsölu og ég ákvað að grípa einn af þeim í staðinn bara til að prófa eitthvað nýtt og óvænt. 

Maskinn heitir British Rose og er gelmaski. Í honum er rosehip olía, rósablöð og rósakjarnaolía ásamt aloe vera og hann er 100% vegan og án allra parabena, parffíns, sílikona og hráolíu. Maskinn á að auka raka í húðinni, gera hana ferska, þétta hana og róa. 

Hann er eins og hlaup í útliti og viðkomu og hann var kaldur þegar ég bar hann á húðina sem mér fannst vera þægilegt. Það er búið að vera nokkuð heitt hérna norðan fjalla í sumar og kælingin var kærkomin. 

Ég á ekki sérstakan bursta fyrir maska því ég nota alltaf þennan meikbursta frá Real Techniques sem er alveg fullkominn í hlutverkið. Hann virkar engan veginn fyrir mig til að setja meik á mig enda set ég alltaf bara hyljara á mig og bursti er óþarfur en hann er frábær í maska. Hárin eru skáskorin og því auðvelt að bera maskann á í kringum t.d nef og augu. Mæli eindregið með þessum í maska. 

Ég er yfirleitt ekki hrifin af vörum með rósailm í því mér líka lyktin bara alls ekki. Af alvöru rósum þykir mér hún góð en annars ekki. En lyktin í þessum maska var bara góð, mild og fersk svo meira að segja ég var sátt. 

Maskinn var auðveldur í ásetningu enda þægilegt að vinna með gel, hann var kaldur á húðinni og mér leið vel með hann á. Sumir maskar fara að pirra húðina á mér eftir stuttan tíma, þá sérstaklega maskar sem stífna, en þessi gerir það ekki. Hann helst bara eins og hann er í byrjun. Maskinn á að liggja á andlitinu í 5-10 mínútur en minn var örugglega á í klukkutíma... Ég var að lakka á mér neglurnar (en ekki hvað?) og brasa eitthvað og steingleymdi honum á. Segir kannski mikið til um hversu þægilegt það var að hafa hann á andlitinu. Það var líka auðvelt að ná honum af og húðin var fersk eftir á. 

Í stuttu máli þá myndi ég segja að hann væri mjög fínn. Framleiðendurnir lofa engu sem ekki er hægt að lofa sem er góð byrjun. Þetta er eins og rakasprengja eiginlega og því hentar hann öllum húðtýpum. Ég er með mjög feita húð en hún þarf nú samt raka. Allra þurrasta húðtýpan myndi kannski þurfa eitthvað feitara yfir hávetur en fyrir sumarmánuðina þá myndi ég segja fólki að hiklaust prófa þennan. Ég hef vissulega bara notað hann einu sinni svo ég á eftir að prófa hann reglulega á næstunni og uppfæra færsluna í samræmi við það. Stærsti plúsinn var svo að ég tók eftir því daginn eftir að húðin var einstaklega rök. Hún var örlítið þvöl viðkomu og greinilegt að hún hafði fengið nóg af raka. Það er nákvæmlega það sem ég vildi fá með því að nota hann. Svo fyrir mitt leiti þá mæli ég hiklaust með honum og enn sem komið er þá fær hann fullt hús stiga. 

5/5.

Hveitilausar muffins - samt ekkert hollar

Mér þykir afskaplega gaman að skoða á Pinterest - eitthvað sem ég nefndi örugglega reglulega á blogginu í gamla daga. Ég tek alltaf svona tarnir og kíki oft og fæ margar hugmyndir og stundum skoða ég ekkert svo vikum skiptir. Ég nota það mjög oft sem innkaupalista fyrir hluti sem ég þarf að hafa fyrir að muna eftir að kaupa - nothæfum lökum á rúmið kannski farið að fækka og það þarf að skipta út, mig langar í nýtt áklæði á hægindastólinn - lesist, þarf í Ikea að kaupa ýmislegt og þegar ég er komin í Ikea þá gleymi ég mér í plöntudeildinni og kem út með fjórar nýjar plöntur, vanilluilmkerti, slatta af blómapottum, tvo myndaramma og mæliglas en ekki eitt einasta lak. Þá er geðveikt gott að opna Pinterest og skoða "ÞAÐ SEM ÞARF AÐ KAUPA" dálkinn og þá man ég að koma við og grípa með það sem ég í rauninni þarf. Já, ég þarf oft aðstoð við að muna einföldustu hluti. Síðan ég fór að gera þetta þau hefur skiptunum þar sem ég kem heim með það sem mig vantar í alvöru fjölgað mikið.

Allavega. 

Mér sem sagt þykir Pinterest skemmtilegt og nytsamlegt. Það sem ég ætlaði samt að skrifa um var að ég nota það líka oft fyrir uppskriftir. Ég er meira að segja mér sér dálk fyrir uppsriftir sem ég hef prófað og ætla að gera aftur því þær voru góðar, og svo annan dálk fyrir uppskriftir sem bara voru ekkert góðar og ég kem aldrei til með að reyna aftur. Þessi uppskrift lenti í "geri aftur" hópnum og ég geri hana alltaf reglulega. Þessar muffins eru víst hveitilausar. En mér er alveg sama um það, ég gerði þær ekki til að baka eitthvað "hollt" enda eru þrjár matskeiðar af hunangi í einni uppskrift og slatti af súkkulaði svo hvað hefðbundna hollustu varðar þá eru þetta engar megrunarmuffins. Enda var ég ekkert á höttunum eftir hollustu þegar ég fann þær. Það sem hinsvegar heillaði mig var að það eru fá innihaldsefni og þú skellir þeim í blandara, hrærir gumsið saman og setur svo í form og bakar í tæpar tíu mínútur. Þetta er gert á undir 15 mínútum og ef þér þykja bananar og hnetursmjör gott þá er þetta fyrir þig. Uppskriftina fann ég inni á einhverju bloggi um mat, Averycooks.com heitir sú síða og hún Avery má fyllilega eiga það að þessar eru ljúffengar. Þau sem vilja skoða upprunalegu uppskriftina geta smellt á hlekkinn og farið beint og skoðað hana.  

Þessar dúllur eru smá klesstar enda ekki hefðbundnar muffins og bragðið er einfaldlega bananar, hnetusmjör og súkkulaði. Aðferðin er einföld. Kveiktu á ofnum og settu hann á 200° og vertu með tilbúinn blandara og settu eftirfarandi í hann:

1 meðalstóran banana

125 gr. hnetusmjör

1 egg

3 matskeiðar hunang

1 matskeið vanilludropar

1/4 teskeið lyftiduft

smá salt

55 gr. súkkulaði í smáum bitum (ehh, ég hrúgaði nú bara einhverju þannig að mitt deig var nánast bara haugur af súkkulaðibitum með smá bananagumsi... en mjög gott samt)

Svo bara spreyja PAM á muffinsform til að gera það fitugt fyrir múffudúllurnar, skella í ofninn og baka í 8 1/2 mínútu. Þær rísa fyrst voða vel en falla svo töluvert eftir að þær eru komnar úr ofninum sökum hveitileysis. Ég set frekar mikið í hvert form svo með því, (ásamt því að ég ét slatta af deginu) þá næ ég í um 6-8 muffins. 

Ég tók reyndar ekki tímann á mínum, ég fylgdist bara með þeim þar til þær voru orðanr smá gulbrúnar og búnar að lyfta sér og tók þær þá út. Ég geri ráð fyrir að það hafi verið rétt um 10 mínútur sem þær voru inni og það var bara passlegt.

Svo reyni ég bara eftir fremsta megni að éta þær ekki allar ein í einu vetfangi. Smá bónus fyrir deigæturnar þarna úti - degið er æði og það er mögulegt að ég hafi borðað deig sem samsvarar tveimur muffins í öll skiptin sem ég hef gert þær. En bara mögulega.

Njótið!

Sjaldséðir hvítir hrafnar mættir aftur á svæðið - með Essie naglalakk

Jahá. Ég sem hélt ekki að ég myndi blogga aftur - en hér er komin. Það er nú eiginlega efni í sér færslu, þar sem ég útskýri hvað kom til. Já, sennilega er það best. Áður en ég fer að röfla alveg heilan helling í bland við naglalakksumræðu um hvers vegna ég ákvað að fara að blogga aftur. Höldum okkur bara við naglalökk í þessari umræðu.

Ég elska naglalökk og að setja á mig naglalökk. Alveg síðan ég var 13 ára og Wet'n Wild lökkin fóru að vera seld í Hagkaup. Ég man vel eftir því þegar við vinkonurnar stóðum við standinn að gramsa í öllum herlegheitunum. Það voru allir heimsins litir þarna, svart, hvítt (munið, 90's var tími hvítu naglanna og hvíta eyelinersins), dökkblátt, grænt og bara allir þeir litir sem ég var ekki vön að sjá. Fram að því hafði ég bara séð rauða og bleika liti (sem ég samt elska líka) en þetta var eitthvað nýtt. Við vorum heillaðar. Lökkin kostuðu líka bara 199,- krónur stykkið og við hlóðum á okkur áður en haldið var heim út í sveit þar sem við settumst á rúmið í herberginu mínu, umkringdar Blur og Bjarkarplakötum, með Wonderwall í bakgrunninn, lakkandi á okkur neglurnar og ræðandi tónlist, stráka, skólann, föt og lífið almennt. Og mér fannst ég vera svo geggjað töff með dimmblátt naglalakk í skólanum daginn eftir. Eftir það þá var ekki aftur snúið. Síðan þá hef ég örugglega átt svona milljón plús mínus eitt naglalakk. 

Young, Wild and Me frá Essie í dagsbirtu - það er kannski örlítið bleikara í persónu

Ég var búin að rekast á marga tala um Essie lökkin löngu áður en þau fóru að vera seld hérna á landinu. Ég man eftir því að hafa séð hana Emily á Cupcakes & Cashmere skarta þessum líka fallega kóralrauða lit á nöglunum. Ég varð svo heilluð að ég leitaði og leitaði þar til ég fann það á Ebay og með sendingarkostnaði og öllu þá kostaði það sennilega um 4500,- krónur komið hingað. Já. Ég veit ekki hvað ég var að hugsa (mig minnir að það hafi heitið Tart Deco ef einhver er forvitin). Svo þegar allt kom til alls þá reyndist fyrsta Essie reynslan mín ekki neitt sérstaklega vel - liturinn sjálfur var ekki eins fallegur á mér og ég hafði vonst eftir og formúlan var þykk og leiðinleg. Ég held ég hafi notað það tvisvar og svo hent því. En svo allt í einu fór Hagkaup að selja þau - skyndilega voru allir bloggara landsins farnir að skarta þeim og engin var kona með konum nema hún ætti eitt Essie lakk í skápnum. Eftir fyrri reynslu mína af þeim þá spáði ég ekkert sérstaklega í því fyrr en ég fékk eitt í gjöf - fallega ljósblátt lakk sem heitir Bikini so Teeny og ást mín á Essie hófst. Já lömbin mín, svona getur ástin blómstrað þrátt fyrir klaufalegar byrjanir. Bikini so Teeny er virkilega fallegt, sumarlega ljósblátt og smart og klæddi mínar stuttu neglur bara nokkuð vel. 

Siðan þá hefur klárlega bæst í safnið. Segjum bara að ég kaupi tvö í mánuði að jafnaði - það kannski summar það upp... Mitt allra, allra uppáhalds verður samt alltaf Eternal Optimist, þetta fallega rós/húð/bleiklitaða lakk með besta nafn í heimi. Það gerir hendurnar mínar alltaf fínar, það er ekki áberandi og í rauninni samlagast húðlitinum mínum en það bregst ekki að þegar ég set það á mig, þá verð ég bara fínni. Plús að ég elska nafnið. En þess færsla er merkilegt nokk ekki um það lakk heldur um Young, Wild and Me, lakk sem er mjög skylt Eternal Optimist. Kannski þess vegna sem ég elska það svona mikið líka. Það er aðeins bleikara en EO og það sést betur að þú ert með naglalakk. Það er svona "muted" rósbleikt (ég bara finn ekki gott íslenskt orð yfir muted - ef einhverjum dettur góð þýðing í hug má sú hin sama láta mig vita), og ég sé fyrir mér að það klæði marga húðliti. Ég þarf að fara tvær umferðir og þá er liturinn þéttur og fallegur, hann fer auðveldlega á, er jafn og tollir á mér í marga daga. Ég set líka top coat frá Essie yfir og þá endist hann enn betur. Ein af ástæðunum fyrir því að ég elska Essie er sú að þau endast og endast á mér. Það er eitthvað í formúlunni sem passar við neglurnar mínar því það bara haggast ekki af mér. Stundum þarf ég að taka það af því að skilin frá naglabandinu og að lakkaða hluta naglarinnar er orðinn svo stór því nöglin óx hraðar en það tók fyrir lakkið að flagna. Ég er með hendurnar mikið í vatni og mála og geri ýmislegt og það samt tollir lang oftast í 5-7 daga. Ég reyndar skipti oftast um lit á 2-3 daga fresti (já þetta er einhver árátta hjá mér) svo sjaldnast nær það að flagna hvort eða er. Ég veit samt að þetta er ekki það sama fyrir alla - systir mín t.d. kaupir þau ekki því að þau flagna bara strax á henni og ég hef heyrt fleiri kvarta undan því að þau endist illa. En heppin ég, þau standa sig svaka vel hjá mér. 

Já ég er voða hrifin af þessum bleiku og ferskjutónum - fæ bara ekki nóg

 Núna þá er Essie ekki beint nýtt af nálinni og fæst nánast allsstaðar þar sem snyrtivörur og naglalökk fást og ég geri ráð fyrir að Young, Wild and Me fáist í næstu Hagkaupsverslun. Ef einhver er spennt fyrir því að klæða neglurnar upp í sumarsólinni án þess að vera með áberandi lit, þá mæli ég með þessu.

Heilsárslakk - passar bæði við fallega létta kjóla og sumar og sól og svo þykkar peysur og ökklastígvél yfir veturinn

Dior IT-LASH maskari - umfjöllun

Ég er búin að nota Dior It-Lash í þrjá mánuði núna og ég elska hann. Þegar ég byrjaði fyrst í fóu þá voru stelpurnar þar með svo áberandi löng og þykk augnhár að ég tók alveg sérstaklega eftir því og ég man eftir að ég hugsaði með mér "já maður, þetta er augnhárafyrirtækið!" þegar ég sá þær fyrst. Ég var ekki lengi að komast að því að umræddur maskari var einmitt It-Lash en það tók mig hins vegar næstum ár að kaupa hann, aðallega vegna þess að ég átti tvo nýja maskara sem höfðu verið keyptir handa mér í Kanada og ég vildi klára þá fyrst. Ég sé ekki eftir því að hafa splæst rúmum 5000 kalli í þennan - hann er alveg þess virði. It-Lash er maskari sem á aðallega að lengja, eitthvað sem ég sækist ekki eftir því ég er með mjög löng augnhár og leita frekar eftir þykkingu en hann þykkir alveg ef maður notar hann rétt. Ég fer alltaf tvær umferðir, fyrst bretti ég augnhárin öðrum megin og fer eina umferð yfir og passa að fara vel ofan í hársræturnar og færi mig svo yfir og geri það sama. Því næst fer ég aðra umferð yfir og passa að bera maskarann aftur vel ofan í ræturnar og það er þá sem að þykktin verður verulega góð. Hárin verða alveg kolsvört, maskarinn þornar mjög fljótt og klessist ekki á augnlokið ef maður opnar of snemma, hann molnar sama og ekkert og tollir allan daginn án þess að fröken pönduaugu mæti á svæðið. Maskarinn er líka jafn flottur um kvöldið eins og hann var um morguninn svo endingin er mjög góð. Á fystu myndinni er ég búin að setja á mig  rakakrem, BB krem frá Maybelline og svo kinnalit frá Maybelline, og hef fjallað um hér og hér og á seinni myndnum er ég augljóslega komin með maskarann ógurlega - augnhárin verða feit og fín og ég get farið út í daginn vopnuð ofuraugnhárum. Þessi fær fullt hús stiga hjá mér!

Rauð peysa með dass af hlébarða

Þeir sem þekkja mig vita að ég elska hlébarðamunstur. Það er til dæmis ekki langt síðan ég talaði um þessa skó hérna og tók undir þá fullyrðingu að fyrir mér væri hlébarðamunstur hlutlaust. En á sama tíma og ég segi að það sé hlutlaust þá er það nefnilega líka mjög áberandi og eftirtektarvert og það er fátt sem gerir jafn mikið fyrir annars hversdagslegt outfit eins og þetta sem ég sýni í dag. Ég er bara í ofurvenjulegri rauðri peysu og bláum gallabuxum, alveg sætt en kannski ekki neitt voðalega spes. Venjulegir svartir ökklarskór hefðu alveg dugað fínt en þessir skór gera það aaaaðeins meira töff. Og það er sú breyting sem ég reyni hvað oftast að ná fram þegar ég klæði mig, afskaplega hversdagslegur grunnur með einhverju einföldu en þó áhrifaríku sem dregur outfittið úr "hversdags" upp í "töff". Dass af hlébarða gerir allt betra!

Sykurlausir dagar 3.-4.og 5.

Jæja, ég náði ekki alveg að fylgja eftir að setja efni inn hvert kvöld en tek þetta þá bara saman núna í einni færslu sem komið er. Þetta er í einu orði búið að ganga vel. Svo vel að ég er að velta fyrir mér hvort að eitthvað hafi bilað inni í mér - sykurpúkinn fengið hjartaáfall eða eitthvað (ekki að það væru slæmar fréttir eða neitt, hann má alveg drepast mín vegna) en ég átti passlega von á að þetta yrði að minnsta kosti smá erfitt. En nei. Eini dagurinn sem ég fann fyrir einhverri löngun var föstudagurinn og það snerist um að mig langaði í tómatsósu á frönskur sem ég fékk mér. Ég leyfði mér örlítið af henni (kannski matskeið) og var svo góð. Mig hefur ekki langað í nammi eða kökur eða gos, ég drekk yfirleitt ekki mikið af gosi svo það kemur kannski ekki á óvart. En það sem hefur hins vegar komið mér á óvart er að það hefur verið mest "erfitt" að fá sér ekki sushi útaf sojasósunni og að geta ekki gripið eitthvað tilbúið með sér því allur tilbúinn matur er stútfullur af sykri og þar sem ég er ekki skipulagðasta manneskjan alltaf þá getur það verið smá bras. Það hefur komið fyrir nokkrum sinnum að ég hef hreinlega verið svöng því ég vildi ekki fá mér að borða þar sem ekkert var í boði nema matur með sykri. Engar áhyggjur, ég er ekki farin yfir á slæma staðinn heldur er ég bara meðvituð um að sykur er allsstaðar og ég vil minnka hann úr matarræðinu hjá mér. Fyrir utan að þó að það sé stanslaust verið að hamast á okkur í dag með þann boðskap að svengd sé óeðlileg, að þá trúi ég því ekki. Ég kaupi ekki bullið um að ég verði að borða á tveggja tíma fresti, að morgunmaturinn sé mikilvægasta máltíð dagsins og allt það - ég borða þegar ég er svöng, ekki þegar aðrir segja mér að gera það og ef ég þarf að vera svöng í smá tíma vegna skipulagsleysis eða út af öðrum ófyrirsjáanlegum ástæðum þá er það bara allt í lagi. Ég drepst ekkert úr hungri, það er alveg á hreinu.

En allavega þá er þetta búið að ganga vel - ég þarf að passa það sem ég versla og er þar af leiðandi búin að borða mikið af hreinum mat, smjör og ost sem álegg, boost með ávöxtum og mjólk, hreina jógúrt, kjöt, fisk og grænmeti. Á föstudaginn fékk mér nokkrar franskar þar sem ég átti botnfylli eftir í poka í frystinum og öll sykurpúkalöngun hvarf eftir þessar örfáu frönskur, sem er fyndið því ég er venjulega ekkert spennt fyrir þeim. Í gær þá var lakkríssmakk í boði í vinnunni - við seljum súkkulaðið frá Omnom og við fáum venjulega kassa af einni tegund til að bjóða viðskiptavinum upp á og lakkríssúkkulaðið er svoooooo gott! Venjulega á ég mjög erfitt með að hemja mig en í gær þá leit ég ekki við því. Um kvöldið var svo vinkonuhittingur og ég ákvað að það væri í góðu lagi að fá sér smá sushi og jafnvel eftirmat. Mjög meðvituð og plönuð ákvörðun um að innbyrða smávegis sykur eyðileggur ekkert, er það? Við fórum á Sushi Train og ég naut þess í botn að fá mér sushi og hlægja með stelpunum. Eftir á þá ákváðum við að taka rúnt og fá okkur Valdís og vá hvað ísinn var góður. Það er eins og að bragðið og ánægjan hafi magnast við það að hafa sleppt sykri síðustu dagana og vegna þess að mér fannst ég eiga það skilið að fá mér smávegis gott. Ég fór södd og sæl heim, ánægð með gott kvöld og að hafa staðið við plönin. Svo í hádeginu í dag kom bróðir minn og kærastan hans við í amerískar pönnukökur sem ég gerði alveg sykurlausar með því að nota Sukrin og svo sykurlaust sýróp með. Þær brögðuðust mjög vel og ég saknaði þess ekkert þó ég fengi mér ekki af venjulega sýrópinu. Það eina sem ég skil ekki alveg er að þegar ég vaknaði í morgun þá leið mér eins og ég væri þunn og þurfti að hugsa mig um í smástund til að muna hvort ég hefði verið að drekka eitthvað. Ég hafði ekki snert áfengi kvöldinu áður og því var engin ástæða til að líða eins og ég væri þunn. Ég sofnaði reyndar seinna en venjulega en vaknaði samt klukkan hálf níu en ég hélt ekki að það væri ástæða til að líða svona - ég veit ekki hvort ég eigi að kenna sykurneyslunni í gærkvöldi um þessa "þynnku" mína en ég kem til með að spá í þetta frekar næst þegar ég fæ mér sykur.

Þá er bara að vona að þetta gangi áfram vel!

Sykurlaus dagur nr. 2

Það er greinilega ekki byrjað á fullu hjá mér, að sykurskrímslið sé farið að orga á nammi á ég við - ég fann fyrir örlítilli sykurlöngun nokkrum sinnum í dag en aðallega þegar ég hugsaði um kjúklingasúpuna frá Noodle station. Það er nefnilega ekki bara nammi sem þarf að forðast þegar maður er að passa sig á sykri heldur er asískur matur (ja amk sá sem er eldaður hérna á vesturhveli jarðar) einnig nær alveg á bannlista sökum mikils sykurinnihalds. Allar þessar sósur, ostrusósa, teriyaki sósa, sojasósa og fiskisósa eru stútfullar af sykri og mér finnst það vera algjör bömmer því mér þykir asískur matur afskaplega góður. Mig langaði einmitt alveg voðalega í dag til að hlaupa yfir á Noodle station og fá mér eina eldheita skál af súpunni þeirra en mundi svo að það er bara ekki í boði í þessari viku. Mér leið samt ekkert rosalega illa yfir því, fékk mér bara hrökkbrauð með smjöri og osti í staðinn, ekki alveg eins gourmet en þúst, fínt.

Ég var svo mikill klaufi í morgun að ég gleymdi morgunmatnum mínum heima. Ég get eiginlega aldrei borðað strax og ég vakna og því tek ég alltaf boost með mér og borða í vinnunni. En úr því ég mundi ekkert í morgun þá borðaði ég eitt risastórt greip sem ég átti í vinnunni, og harðfisk. Frábær morgunmatur, ég veit. Dagurinn var síðan eitthvað hálf ruglingslegur og ég borðaði aftur bara hrökkbrauð með áleggi og meiri harðfisk. Er samt bara búin að drekka einn líter af vatni - skamm skamm. Ég var síðan að brasa þar til klukkan tíu í kvöld og ég nennti engan vegin að elda og fékk mér því chia graut með rjóma, kanil og sukrin púðursykri og eitt epli. Þessi grautur bragðast næstum alveg eins og mjólkurgrautur (eða hrísgrjónagrautur eins og fólk hérna megin á landinu vill kalla þetta) og er alveg ógeðslega gott. Þetta var eiginlega alveg glataður dagur matarlega séð en hey, þó amk enginn hvítur sykur. Svo er bara að hysja upp um sig brækurnara nógu snemma í fyrramálið svo ég þurfi ekki að vera að hlaupa um eins og óð manneskja áður en ég fer út um dyrnar sem verður til þess að morgunmaturinn situr leiður og sár eftir á eldhúsbekknum. Batnandi bloggurum er víst best að lifa.

Annars þá fann ég ekki fyrir neinni þreytu eins og í gær en er hins vegar að verða syfjuð núna - enda ætla ég að hunskast í rúmið hið snarasta og fara að sofa, þá eru meiri líkur á ví að ég muni efti morgunmatnum...

Heyurmst á morgun!

Sykurlaus dagur nr. 1

Ég lifði þetta af. Ég reyndar átti ekki von á að fyrsti dagurinn yrði eitthvað sérstaklega erfiður því eins og ég nefndi síðast þá þykir mér ekki erfitt að sleppa sykri tímabundið. Ég byrjaði morguninn á því að fá mér boost með Nectar próteini, frosnum jarðarberjum, léttmjólk og rjómaslettu. Ég gerði reyndar frekar stóran skammt og hann entist mér í morgunmat og millimál fyrir hádegið. Í hádegismatinn fékk ég mér síðan hrökkkex með smjöri og osti og harðfiskpoki var á kantinum og ég fékk mér bita við og við út vinnudaginn. Í kvöldmatinn þá fékk ég mér ofnbakaðan þorsk með grænmeti, sósu og litlum kartöflum steiktum upp úr smjöri. Já og bara svona til að hafa það með; ég elska smjör. Og rjóma. Og ég trúi ekki nokkrum manni sem segir að það sé óhollur matur. Ef svo væri þá væru allir í sveitinni heima dauðir. Og sennilegast allir í öðrum sveitum landsins líka. Þið megið eiga von á heyra smjör og rjóma nefnt hérna á næstunni. En allavega, rétt fyrir kvöldmat þá fann ég fyrir örlitlum sykurpúka en ég held að það hafi bara verið vegna þess að ég var orðin svöng og ég fann lítið fyrir honum þegar ég var búin að borða kvöldmatinn. Í kvöldsnarl fékk ég mér síðan eitt epli með matskeið af hnetusmjöri. Ég er það heppin að jarðhnetur valda engum stórkostlegum usla í ónæmiskerfinu mínu og ég get fengið mér þær í hófi. Ég er ekki ennþá búin að drekka nema einn líter af vatni, sem er alls ekki nógu gott og ég neyðist sennilegast til að bæta úr því á þessum næsta klukkutíma þar til ég fer að sofa.

Ég lenti nokkrum sinnum í því í dag að finnast ég vera syfjuð og þreytt og ég hefði alveg getað sofnað þegar ég kom heim úr vinnunni sem er ekki venjan hjá mér. Ég er líka þreytt núna og langar alveg að fara að sofa en ég þarf að klára ýmislegt fyrst svo rúmið verður að bíða. Dagurinn var bara alls ekkert svo slæmur og ég pældi voðlega lítið í sykri eða sykurleysi. Það má samt passlega búast við að sykurskrímslið herji á mig fljótlega svo ég ætla ekkert að vera of góð með mig enn sem komið er, ég sé mig alveg í anda rífa í mig banana eins og óð manneskja þegar sykurþörfin nær hámarki og ávöxtur er það eina sem ég ætla að leyfa mér. Það er bara ekki komið að því ennþá.

Jæja, þá er fyrsti dagurinn búinn og ekkert klúður. Vei! 

Sykuráskorunin ógurlega

Þá er loksins komið að því sem mig hefur lengi langað til að gera en það er að fjalla opinberlega um tæklun mína á skyurpúkanum. Mig hefur lengi vel grunað að sykur sé þó nokkuð stærri skaðvaldur í mínu lífi en hef gert mér grein fyrir og núna ætla ég að setja mér áskorun og fjalla um hana héra á blogginu í bland við allt hitt. Kannski hjálpar það bara að gera þetta þar sem allir geta séð.

Ég er ekki að gera þetta í megrunartilgangi eða vegna þess að ég er að reyna að uppfylla einhver skilyrði fyrir fyrir sérstakan matarkúr - þessi tilraun mín snýst frekar um að kanna hvað gerist ef ég sleppi sykri. Ég hef lengi vel glímt við óþol, exem og ýmislegt leiðinlegt og hver veit nema að sykur hafi áhrif á það. Ég hef amk lesið mikið að undanförnu um rannsóknir á sykri og ég verð að viðurkenna að mér líst bara ekki á blikuna. Það er í það minnsta þess virði að athuga, ekki satt? Þessi hugsun læddist að mér eitt laugardagskvöldið um jólin þar sem ég hafði borðað of mikið af sætindum. Ég var yfir mig södd en hélt samt áfram að troða í mig því ég virka þannig að ég get ekki hætt. Ég lá másandi og stynjandi í sófanum og skreiddist svo að lokum upp í rúm þar sem ég átti erfitt með að sofna því mér fannst ég vera móð af sykurvímu. Ég var með alltof hraðan hjartslátt vegna þess að ég var búin að drekkja mér í sykri. Ég velti þessu aðeins fyrir mér og þurfti ekki að spá lengi til að kveikja á því að þetta var alls ekkert í fyrsta skiptið sem þetta gerðist. Gott fólk. Þetta er bara gjörsamlega óásættanlegt. Ég er þrjátíu og tveggja, en ekki 78 ára og þetta getur bara ekki verið eðlilegt. Ég hef enga löngun til að éta á mig sykursýki 2 eða aðra lífstílssjúkdóma bara vegna þess að ég get ekki hætt í namminu. Það er bara út í hött og ekki til umræðu. Ég flokkast undir þokkalega heilbrigða manneskju (líkamlega að minnsta kosti *hósthóst*) og læknirinn ninn segir að það sé ekkert óheilbrigt við mig sem tala þurfi um, jújú, ég gæti svo sem misst nokkur kíló, en það er samt ekki nauðsynlegt. Ég hreyfi mig reglulega, labba á Esjuna, syndi og skokka og get haldið á tveimur Bónuspokum upp hæðirnar þrjár heima án þess að hafa mikið fyrir því. En þó ég þurfi ekki að hafa miklar áhyggjur núna þá þýðir það ekki að ég þurfi ekki að hafa þær seinna þegar líkaminn verður kannski ekki eins ungur og sterkur til að takast á við það sem ég hef verið að gera í lífinu. Það borgar sig að hugsa út í þetta sem fyrst. Þess vegna hef ég áhuga á að skoða hvort að eitthvað mikið breytist ef ég sleppi sykri. Kannski kemst ég að því að ég á bara ekki að taka kvöld þar sem ég treð í mig en líð ekkert verr ef borða reglulega sykur, nú eða þá kannski kemst ég að því að lífið er bara stórkostlegt án sykurs. Hver veit?

En hér er þá smá forsaga af mér og því sem ég miða við fyrir þessa athugun.

Í fyrsta lagi þá er ég með ofnæmi fyir litarefnum - það lýsir sér þannig að ég fæ upphleypt útbrot út um allan líkamann, fæ liðverki og líður almennt mjög illa. Ef litur berst í andlit þá hnerra ég, augun verða þrútin og ég tárast.

Svo er ég með óþol fyrir möndlum og sumum hnetum. Ekki bráðaofnæmi neitt en nóg til þess að ég forðast að borða slíkt. Ég fæ stíflað nef, kláða inni í eyrum og kláðatilfinningu út um allan líkama ef ég borða svoleiðis.

Einnig er ég með óþol fyrir lauk, ef ég borða hann hráan þá kasta ég upp svona klukkustund seinna efir mikla verki. Smart, ég veit.

Þess utan þá er ég með óþol fyrir allskyns snyrtivörum sem yfirleitt kemur fram í exemútbrotum og kláðabólum í andliti.

Ég á oftast auðvelt með að sofna á kvöldin en á það til að vakna svona tvisvar sinnum rétt undir morgun sem rýrir gæði svefnsins. Mér finnst langoftast erfitt að vakna við verkjaraklukkuna jafnvel þó ég hafi sofið nóg og ég snooza allt of oft. Ég lendi sjaldan í einhverju "slömpi" seinni part dags þar sem líkaminn öskrar á sykur og mér finnst oft auðvelt að neita mér um hann í einhvern tíma. Ég finn sjaldan fyrir þorsta og þarf að minna mig á að drekka hæfilegt magn af vatni á dag. Ég fæ reglulega hausverki sem koma oft til vegna þess að ég er of stíf í öxlunum þegar ég er að vinna. Ég er að öllu jöfnu geðgóð og glími ekkert mikið við upp og niður skapsveiflur. Held ég. Kannski segir fjölskyldan eitthvað annað... Húðin mín er að exemi frátöldu alveg ágæt, fæ sjaldan bólur nema ég sé að nota eitthvað sem veldur ofnæmi. Exemið kemur fram við hita og kuldabreytingar og ef ég nota vörur sem ég þoli ekki. Stundum verður það svo slæmt að ég klóra mig til blóðs og finn mikið til. Ég er með lágþrýsting og hef gott af því að æsa mig smávegis hér og þar (sem ég geri alveg óspart, nó vörrís). Í föðurættinni eru þónokkur dæmi um hjartasjúkdóma, kransæðastíflur og þess háttar en lítið um slíkt í móðurættinni. Mér finnst það samt vera nóg til að fara að fylgjast með öllu.

Jæja, þá er komin ágætis lýsing á mínu líkamlega ástandi í upphafi þessarar áskorunnar. Þau viðmið sem ég set mér eru síðan eftirfarandi:

• Næstu sjö daga ætla ég ekki að borða sykur. Það nær yfir allar vörur með sykri í sama hvort það eru sósur, brauð eða annað. 
• Ég borða ávexti áfram en passa mig á þeim sem eru með háu sykurinnihaldi. Það þýðir ekkert að éta heilan kassa af döðlum og þykjast svo vera sykurlaus.
• Ég ætla að skrifa í lok hvers dags inn á bloggið hvernig dagurinn gekk fyrir sig, hvað ég borðaði og hvernig mér leið. 
• Á síðasta degi þá ætla ég að taka saman hvernig vikan hefur verið og meta hvað ég geri í framhaldinu.

Jahá. Þá er bara að standa við stóru orðin og vona að mér takist að halda þetta út svo ég líti ekki ægilega asnalega út. Heyrumst geðveikt hress og kát annaðkvöld, nú eða geðveikt reið og sykuróð ef þetta gengur illa...!

Maybelline Dream Touch Kinnalitur í 02 Ferskjulit

Ef ég er spurð að þvi hvaða snyrtivöru ég gæti ekki verið án þá myndi ég velja gott rakakrem því ég einfaldlega fer ekki í gegnum daginn á þess að setja raka á andlitið á mér bæði kvölds og morgna og á eftir hverri sturtu. Annars myndi andlitið á mér þorna upp og exem og önnur vandamál margfaldast. Þess vegna myndi ég eiginlega flokka rakakrem sem nauðsynjavöru en ekki "snyrtivöru". Ef ég ætti hinsvegar að velja snyrtivöru sem ég gæti tæknilega séð alveg komist af án þá væri það góður kinnalitur. Fátt gefur manni ljóma og fallegt yfirbragð eins og kinnalitur sem passar við liftarhaftið. Ég hef allaf verið hrifnari af kremkinnalitum heldur en púðurlitum því mér finnst eins og að púðurvörur sitji ofan á húðinni í staðinn fyrir að aðlagast henni. Af sömu ástæðu þá nota ég ekki venjuleg púður, mér finnast þau taka náttúrulega ljómann minn frá húðinni og ég verð mött og líflaus, svo ég tala nú ekki um að púðurvörur gera ekkert fyrir húð sem glímir stöku sinnum við exem- og þurrkabletti. Því miður eru fá snyrtivörumerki sem bjóða upp á kremkinnaliti - flest þeirra láta púðrið duga og því er ekki um auðugan garð að gresja þegar kemur að því að velja liti. Ég hef lengi vel notað púðurlitina frá Make Up Store en þeir eru virkilega góðir og komast næst því að uppfylla kinnalitakröfur mínar þrátt fyrir að vera úr púðri því litirnir eru virkilega fallegir og úrvalið frábært. Það er bara vonandi að Make Up Store byrji á því að framleiða kremkinnaliti, þá væri ég í snyrtivöruhimnaríki.

En nóg um Make Up Store og aftur að Maybelline. Það merki var eitt það fyrsta til að setja á markaðinn farða sem var froðukenndur - Dream Matt Mousse Foundation minnir mig að hann hafi verið kallaður og gerði stormandi lukku og er þessi tegund af farða enn í sölu hjá fyrirtækinu. Ég lét hann eiga sig á sínum tíma því þá voru bara þrír litir til og enginn þeirra nógu ljós fyrir mína rauðhærðu húð. Það hefur nú reyndar breyst og margir litir eru í boði núna. Stuttu seinna komu svo á markaðinn kinnalitir sem voru með sömu froðukenndu áferð og satt að segja þá hunsaði ég þá alveg, þrátt fyrir ást mína á kremlitum. Sennilegast vegna þess að farðinn hentaði mér engan veginn og ég ákvað bara að kinnalitirnir myndu ekki henta mér heldur. Það var síðan ekki fyrr en ég rak augun í tvo af þessum litum í förðunarskúffunni hennar mömmu um jólin að ég fór eitthvað að spá í þá. Ég fékk að prófa annan þeirra, þann sem heitir Peach 02 þrátt fyrir að ég væri búin að ákveða að liturinn væri of ljós og myndi bara ekkert sjást á húðinni. Ég veit ekki alveg hvaðan þessi förðunarlega neikvæðni kom en ég hafði innilega rangt fyrir mér. Liturinn er mjög fallegur og hentar mér svo vel að ég vildi óska að ég hefði prófað hann fyrir mörgum árum, það hefði sparað mér þrotlausa leit að fallegum kremkinnalit.

Á fyrstu förðunnarmyndinni þá er ég bara búin að setja á mig rakakrem og svo BB krem (líka frá Maybelline og ég hef fjallað um hérna). Ég er frekar flöt eitthvað, lítið líf í húðinni þó hún sé jöfn og tiltölulega lýtalaus. Og svo bara breytist allt þegar ég hef sett kinnalitinn á mig en það eina sem bættist við á næstu mynd er hann. Mér finnst vera töluverður munur á mér og ég er mun frísklegri eftir að lituirnn er kominn á kinnarnar á mér. 

Allt við þennan kinnalit er gott - nema kannski að endingin er ekki stórkostleg. Það þarf þó að hafa í huga að ég er með feita húð en kemfarði endist styttra á þannig húð einfaldlega vegna þess að hann rennur hraðar af sökum mikils raka í húðinni. Svo ég geri ráð fyrir að endingin sé bara mjög góð hjá þeim sem ekki eru með feita húð. Hjá mér endist liturinn yfir mestan partinn af deginum en ég hef hann bara með í förðunartöskunni og bæti á hann ef mér finnst þurfa. Áferðin er draumur, rétt eins og nafnið segir til um og það er mjög auðvelt að dreifa úr litnum en það er eiginleiki sem fáir kremlitir búa yfir finnst mér. Flestir þeirra eru frekar þykkir og maður þarf að hafa fyrir því að ná jafnri áferð. Það er alls ekki málið með þennan og þarna kemur froðuáferðin inn sem stór plús. Eigum við svo eitthvað að ræða litinn sjálfan? Þetta er einn fallegast kinnalitur sem ég hef séð og mér finnst ég öll lýsast upp þegar ég set hann á mig og hann gargar ekki "ég er með KINNALIT!" þegar ég set hann á. Margir litir gera það ef þeir eru of sterkir og á sama tíma og ég elska kinnaliti, þá eru of áberandi litir eða bronserar eitt stærsta bannið í mínum bókum. Kinnaliturinn á ekki að stjórna förðununni heldur á hann að bæta hana. 

Það er lítið mál að nota puttana til sð dreifa úr litnum eins og ég sagði en mér þykir þó best að nota Expert Face Brush frá Real Techniques til að fá lýtalausa áferð en sá bursti blandar litnum vel inn í húðina og það koma engin skil heldur dofnar liturinn bara jafnt og þétt. Best er að byrja með lítinn lit í burstanum og byggja hann svo upp - liturinn er nokkuð sterkur og því er betra að byrja á litlu í einu. Ég er enn á fyrstu krukkunni minni sem ég keypti fyrir um þremur mánuðum og ég nota hann nær alla daga og hún er ekki einu sinni hálfnuð svo endingin er alveg frábærlega líka.

Ég get bara ekki nógsamlega hælt þessum lit og ég verð eiginlega að fara að kanna hina litina sem eru í boði líka. Þessi er klárlega orðinn fastagestur í minni snyrtibuddu og verður þar áfram á meðan Maybelline framleiðir hann. Ég keypti þennan í Hagkaup og hann kostar 1969 kr.stykkið. Þessi er uppáhald - fimm kettir frá mér!